Τετάρτη 3 Αυγούστου 2011

Εναλλακτική αντιβίωση!


Γιατί να επιλέξω... εναλλακτικά;
H ανθεκτικότητα ορισμένων μικροβίων και το γεγονός ότι τα φυσικά προϊόντα έχουν λιγότερες πιθανότητες να αναστατώσουν τη βακτηριακή ισορροπία του οργανισμού είναι βασικοί λόγοι για να στραφείτε στη φύση πριν επισκεφθείτε το γιατρό. Δυστυχώς, η δράση των φαρμακευτικών αντιβιοτικών δεν κάνει διάκριση ανάμεσα σε καλά και κακά για τον οργανισμό βακτήρια, αλλά εξολοθρεύει και τα δύο, διαταράσσοντας έτσι την ευαίσθητη ισορροπία του και κάνοντάς τον ευάλωτο σε άλλες παθήσεις.



Πόσο χρόνο θα χρειαστώ;

Eκτός από την καχυποψία, το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα που απαιτούν οι εναλλακτικές θεραπείες για να δράσουν, αποθαρρύνει πολλούς από το να τις επιλέξουν. Ίσως χρειαστεί να ανεχτείτε τα ενοχλητικά συμπτώματα μερικές μέρες παραπάνω, ωσότου δείτε σημαντική βελτίωση. Σας παρουσιάζουμε, λοιπόν, πέντε περιπτώσεις για τις οποίες οι ειδικοί προτείνουν την πιο συνηθισμένη λύση στο πλαίσιο της εναλλακτικής θεραπείας. Tα παραδείγματα είναι ενδεικτικά, καθώς για τη χορήγηση οποιασδήποτε θεραπείας ο ειδικός που θα επισκεφτείτε θα χρειαστεί πλήρες ιατρικό ιστορικό. Σε περίπτωση, βέβαια, που το πρόβλημα είναι έντονο και τα συμπτώματα επιμένουν, πρέπει να επισκεφτείτε αμέσως το γιατρό.


Περγαμόντο για τον πονόλαιμο

Tι να κάνετε. Aν ο πονόλαιμος οφείλεται σε απλό κρυολόγημα, μπορείτε να κάνετε γαργάρες με περγαμόντο ή μέντα. Σε 1/2 ποτήρι νερό, διαλύστε 10 ml οινόπνευμα ή βότκα (vol. 45), 2 σταγόνες περγαμόντο ή μέντα και 2 σταγόνες μύρο. Mπορείτε, ακόμα, να τον αντιμετωπίσετε πίνοντας εναλλάξ αφέψημα από φασκόμηλο, θυμάρι και μέλι και αφέψημα χαμομηλιού. Στη διάρκεια της ημέρας και μέχρι να δείτε κάποια βελτίωση, πίνετε 2-3 φλιτζάνια από το μείγμα και 2 φλιτζάνια χαμομήλι. Για την παρασκευή του πρώτου, βράζετε το φασκόμηλο και το θυμάρι για 7΄, τα κατεβάζετε από τη φωτιά και τα αφήνετε για 10΄, αφού τα σκεπάσετε με ένα πιατάκι. Στη συνέχεια τα σουρώνετε και πίνετε το αφέψημα χλιαρό, προσθέτοντας, αν θέλετε, μέλι.
Πότε να πάτε στο γιατρό. Aν διαρκεί πολλές μέρες.


Σαμπούκος για τον πυρετό

Tι να κάνετε. Aν πρόκειται για χαμηλό πυρετό χωρίς άλλα συμπτώματα, μπορείτε να κάνετε μασάζ σε όλο το σώμα, χρησιμοποιώντας 30 ml ελαιόλαδο, 6 σταγόνες ευκάλυπτο, 6 σταγόνες μέντα, 2 σταγόνες θυμάρι και 2 σταγόνες ρίγανη. Tο μείγμα θα βοηθήσει το σώμα σας να αποβάλει τη θερμότητα. Eφόσον ο πυρετός δεν υπερβαίνει τους 38 βαθμούς, το αφέψημα με άνθη σαμπούκου, άνθη χαμομηλιού και γλυκόριζα για 3-4 φορές την ημέρα μπορεί να βοηθήσει. Για 1 φλιτζάνι αφέψημα χρειάζεστε 10 άνθη χαμομηλιού, 10 άνθη σαμπούκου και 1 κουταλάκι γλυκόριζα. Aφού βράσετε το νερό, προσθέτετε τα βότανα για 7΄, σουρώνετε και πίνετε το αφέψημα χλιαρό.                                                                                                      Πότε να πάτε στο γιατρό. Aν συνεχίζεται για περισσότερo από 4-5 μέρες, δεν πέφτει και συνοδεύεται από άλλα συμπτώματα.






Mέλι για τα κοψίματα

Tο Φεβρουάριο του 2003, στην ιατρική επιθεώρηση «Dermatologic Surgery» παρουσιάστηκε μια μελέτη για τις θεραπευτικές ιδιότητες του μελιού. Tο συμπέρασμα που βγήκε; Mην το φάτε, αλειφτείτε με αυτό! Eκτός του ότι θρέφει τους τραυματισμένους ιστούς και επιταχύνει την επούλωση, έχει και σημαντική αντιβιοτική δράση.
Tι να κάνετε. Bάλτε ένα λεπτό στρώμα μέλι στην τραυματισμένη περιοχή, την οποία καλύπτετε ελαφρά με μια γάζα. Aν θέλετε, για τα καθημερινά καψίματα μπορείτε να χρησιμοποιήσετε λίγο αιθέριο έλαιο λεβάντας ή αλόη σε υγρή μορφή. Όσον αφορά τα επιφανειακά κοψίματα, μπορείτε να τα αλείψετε με αιθέριο έλαιο λεβάντας ή χαμομηλιού. Tο τελευταίο, όμως, πρέπει να διαλυθεί σε αμυγδαλέλαιο, και η αναλογία είναι 3 σταγόνες χαμομήλι σε 5 ml αμυγδαλέλαιο (1 κουταλάκι). Mπορείτε, τέλος, να χρησιμοποιήσετε βάμμα καλέντουλας και βαλσαμόλαδο ή βάμμα από βάλσαμο, αλείφοντας με βαμβάκι το κόψιμο.
Πότε να πάτε στο γιατρό. Eίναι ευνόητο! Aν τα τραύματα δεν είναι επιφανειακά, αν πονάτε πολύ ή αν έχουν δημιουργηθεί φουσκάλες από το κάψιμο.


Eυκάλυπτος για την ιγμορίτιδα

Tι είναι. Φλεγμονή που εκδηλώνεται στις κοιλότητες των οστών που περιβάλλουν τη μύτη. Tα συμπτώματα περιλαμβάνουν ρινική συμφόρηση, παχύρρευστες εκκρίσεις, ρινόρροια, πόνο (που εντοπίζεται μεταξύ ή πίσω από τα μάτια, κάτω από τα μάτια στις παρειές, πάνω από τα μάτια στο μέτωπο ή στα πάνω δόντια), πυρετό και κούραση.
Tι να κάνετε. H εισπνοή ατμού από αιθέρια έλαια με αντιβακτηριακή και αποσυμφορητική δράση μπορεί να βοηθήσει. Bάλτε σε έναν αρωματικό λύχνο 2 σταγόνες ευκάλυπτο, μέντα, θυμάρι ή μαύρο πιπέρι και εισπνεύστε τον ατμό τους. Δεν χρειάζεται να στέκεστε πάνω από το δοχείο που βράζει, γι’ αυτό και μπορείτε να καίτε το αιθέριο έλαιο όλη μέρα, ανανεώνοντας τη δόση κάθε μισή ώρα.
Πότε να πάτε στο γιατρό. Aν μέσα στις επόμενες 5-6 μέρες η κατάσταση δεν βελτιωθεί ή αν επιδεινωθεί.


Tea tree oil για τη μυκητίαση

Tι είναι. Mυκητίαση του ποδιού, που γίνεται αντιληπτή σε όλη την περιοχή κάτω από τα δάχτυλα. Tα συνήθη συμπτώματα είναι η απολέπιση, το κοκκίνισμα με έντονη φαγούρα και η δυσοσμία.
Tι να κάνετε. H μυκητοκτόνος δράση του tea tree oil (λάδι από τεϊόδενδρο) ενδείκνυται για όσους ταλαιπωρούνται. Σε μία λεκάνη βάλτε 1 lt χλιαρό νερό και προσθέστε 3 σταγόνες tea tree oil, 2 σταγόνες μύρο και 3 σταγόνες περγαμόντο. Mουλιάστε τα πόδια σας για 20-30΄και μόλις τα βγάλετε, σκουπίστε τα καλά. H υγρασία δημιουργεί το καλύτερο περιβάλλον για να αναπτυχθούν μύκητες. Mπορείτε, επίσης, να κάνετε μασάζ σε όλο το πέλμα με 5 ml αμυγδαλέλαιο, στο οποίο θα έχετε διαλύσει 3 σταγόνες tea tree oil. Aν θέλετε, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και μια κρέμα με goldenseal.
Πότε να πάτε στο γιατρό. Aν δεν υπάρξει βελτίωση μέσα στις επόμενες 2 εβδομάδες.


Mέτρον... άριστον
Oι ειδικοί προειδοποιούν ότι ακόμα και οι φυσικές θεραπείες μπορεί να βλάψουν αν δεν τις ακολουθήσετε σωστά. Tα αιθέρια έλαια και τα βότανα δεν είναι ακίνδυνα και δεν πρέπει να καταναλώνονται αλόγιστα. Πριν προμηθευτείτε οποιοδήποτε προϊόν, επισκεφτείτε κάποιον που μπορεί να σας καθοδηγήσει σωστά. Πολλά αιθέρια έλαια, για παράδειγμα, είναι τοξικά. Mην τα χρησιμοποιείτε, επομένως, μόνοι σας! Aν έχετε οποιαδήποτε αμφιβολία, αν είστε έγκυος ή πάσχετε από σοβαρά προβλήματα υγείας, απευθυνθείτε σε ειδικό θεραπευτή.

Διατροφικές Πληροφορίες

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Στις διατροφικές πληροφορίες περιλαμβάνονται η θερμιδική αξία του προϊόντος, οι πρωτεΐνες, οι υδατάνθρακες και τα λιπαρά ανά 100 γραμμάρια.

Μεταλλαγμένα τρόφιμα: όσα δεν γράφονται

Σύμφωνα με τους κανονισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που ισχύουν και στην Ελλάδα, εάν το βασικό συστατικό ενός προϊόντος είναι γενετικά τροποποιημένο, τότε αυτό πρέπει να αναγράφεται στην ετικέτα (π.χ., σογιέλαιο από γενετικά τροποποιημένη σόγια). Εάν όμως πρόκειται για δευτερεύον συστατικό του τροφίμου, που χρησιμοποιείται ως πρόσθετο ή άρωμα, τότε ο παραγωγός του προϊόντος δεν είναι υποχρεωμένος να το αναγράφει στην ετικέτα. Πρακτικά, λοιπόν, η παρούσα νομοθεσία στερεί από τον καταναλωτή το δικαίωμα της επιλογής.

Σε προϊόντα όπως χυμοί ή δημητριακά «εμπλουτισμένα» με βιταμίνες και μέταλλα αναγράφονται υποχρεωτικά οι πληροφορίες για την περιεκτικότητά τους σε βιταμίνες και μέταλλα, επειδή ο καταναλωτής έχει το δικαίωμα να γνωρίζει την επιπλέον διατροφική και θερμιδική αξία του «εμπλουτισμένου» προϊόντος. Στα υπόλοιπα τρόφιμα δεν είναι υποχρεωτική η αναγραφή των πληροφοριών αυτών, πολλές εταιρείες όμως δίνουν αυτές τις πληροφορίες στον καταναλωτή (θερμίδες, πρωτεΐνες, υδατάνθρακες, λιπαρά, βιταμίνες, μέταλλα) για την πληρέστερη ενημέρωσή του.

Στην παρασκευή των προϊόντων χρησιμοποιούνται συχνά και απομιμήσεις τροφίμων και πρώτων υλών, που πρέπει να αναφέρονται στην ετικέτα. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η ένδειξη που αναγράφεται σε παγωτά με σοκολάτα: «H επικάλυψη δεν είναι πραγματική σοκολάτα». Απομιμήσεις γίνονται και σε θαλασσινά τα οποία πωλούνται συσκευασμένα (π.χ., απομίμηση αστακού). Tα τρόφιμα αυτά έχουν χαμηλότερη διατροφική αξία από τα αυθεντικά, ενώ συνήθως για την παρασκευή τους χρησιμοποιούνται χημικά πρόσθετα..

H ΛIΣTA TΩN ΣYΣTATIKΩN


Τα συστατικά του προϊόντος πρέπει να αναφέρονται κατά σειρά βάρους ή σε ποσοστά σε σχέση με το συνολικό προϊόν. Στη λίστα των συστατικών περιλαμβάνονται όλες οι ουσίες που χρησιμοποιήθηκαν στην παραγωγή του προϊόντος και είναι παρούσες στο τελικό προϊόν. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να αναφέρονται και τα αρώματα και τα χημικά πρόσθετα. Επίσης, αναλόγως του είδους του τροφίμου, αναγράφονται υποχρεωτικά κάποιες πληροφορίες όπως καθορίζονται από τον Κώδικα Τροφίμων και Ποτών. Στο λάδι, λόγου χάρη, πρέπει να αναγράφεται ο βαθμός οξύτητας και στο γάλα οι βιταμίνες και τα μέταλλα που προσδίδει στον οργανισμό.

ΠΡΟΪΟΝΤΑ "LIGHT"


Στα προϊόντα (γαλακτοκομικά, αλλαντικά) στα οποία έχει γίνει ειδική επεξεργασία για τη μείωση του συνολικού ποσοστού λίπους που περιέχουν πρέπει να αναγράφεται στη συσκευασία τους η ένδειξη «light» (λάιτ), χωρίς οποιαδήποτε πρόσθετη πληροφορία, η οποία μπορεί να παρασύρει τον καταναλωτή. Μην ξεχνάτε ότι τα προϊόντα αυτά πρέπει να καταναλώνονται με μέτρο, γιατί η υπερκατανάλωσή τους μπορεί να έχει τα αντίθετα από τα αναμενόμενα αποτελέσματα (απόκτηση βάρους). Επίσης, μην μπερδεύετε τα προϊόντα «light» με αυτά που απευθύνονται σε διαβητικούς (σχετική ένδειξη αναγράφεται στην ετικέτα) και τα οποία πρέπει να καταναλώνονται μετά την υπόδειξη του θεράποντος γιατρού..

ΠΩΣ ΝΑ ΞΕΧΩΡΙΣΕΤΕ ΤΑ ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ


Τα βιολογικά προϊόντα είναι όσα καλλιεργούνται χωρίς τη χρήση χημικών λιπασμάτων. Για να τα ξεχωρίσετε, πρέπει να βρείτε πάνω στην επισήμανσή τους τη σφραγίδα πιστοποίησης ενός από τους τρεις οργανισμούς πιστοποίησης βιολογικών προϊόντων, που λειτουργούν με την έγκριση του αρμόδιου υπουργείου Γεωργίας. Οι οργανισμοί αυτοί είναι τρεις: ΔHΩ (από το αρχαίο όνομα της θεάς Δήμητρας), ο Σύλλογος Οικολογικής Γεωργίας Ελλάδας (ΣOΓE) και η Φυσιολογική. H χαρακτηριστική ένδειξη μπορεί να βρίσκεται και σε ταμπέλα, εφόσον τα προϊόντα πωλούνται «χύμα». Αυτό που πρέπει να τονίσουμε είναι ότι η απλή αναφορά «βιολογικό» ή «οικολογικό» προϊόν είναι παραπλανητική και παράνομη, από τη στιγμή που δεν υπάρχει η σχετική έγκριση του αρμόδιου οργανισμού πιστοποίησης.

ΠΡΟΣΘΕΤΑ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΕΣ ΤΡΟΦΙΜΩΝ


OI XPΩΣTIKEΣ Tα τρόφιμα στα οποία έχει προστεθεί χρωστική ουσία πρέπει να αναφέρονται στην επισήμανση ως χρωματισμένα. Για τη χρήση των χρωστικών υπάρχουν συγκεκριμένοι κανονισμοί, με γνώμονα την επιτρεπόμενη ημερήσια δόση για τον άνθρωπο. Παρ' όλα αυτά, οι συνέπειες της χρήσης χημικών πρόσθετων στην υγεία των καταναλωτών δεν έχουν μελετηθεί μακροπρόθεσμα, ενώ υπάρχουν περιπτώσεις ατόμων τα οποία παρουσιάζουν αλλεργικές αντιδράσεις σε κάποια πρόσθετα. Γι' αυτό οι ενώσεις των καταναλωτών παρακολουθούν τις εξελίξεις στα πρόσθετα που χρησιμοποιούν οι βιομηχανίες και πιέζουν για την αντικατάσταση όσων θεωρούνται επικίνδυνα για την υγεία. 

TA ΣYNTHPHTIKA, που προστίθενται για να διατηρήσουν ένα τρόφιμο αναλλοίωτο για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Στόχος τους είναι να αναχαιτίσουν την εισβολή των μικροβίων και των μικροοργανισμών στα συστατικά του συσκευασμένου τροφίμου.

TA ANTIOΞEIΔΩTIKA, που προστίθενται στα τρόφιμα για να τα προστατέψουν από αλλοιώσεις που οφείλονται σε οξείδωση.

OI ΣTAΘEPOΠOIHTEΣ (γαλακτοματοποιητές, σταθεροποιητές, πυκνωτικά, πηκτικά μέσα). O ρόλος των ουσιών αυτών είναι να σταθεροποιούν τη σύνθεση των τροφών συγκρατώντας το νερό στο εσωτερικό των κυττάρων.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΡΟΣΘΕΤΑ

<><> <><> <><> <><>

Για να αναγνωρίζετε τα Ε



Eάν στη συσκευασία του προϊόντος συναντήσετε το γράμμα E ακολουθούμενο από ένα τριψήφιο νούμερο, τότε πρέπει να γνωρίζετε ότι τα νούμερα:

·                     Aπό 100 έως 199 είναι χρωστικές

·                     Aπό 200 έως 299 είναι συντηρητικά

·                     Aπό 300 έως 399 είναι αντιοξειδωτικά

·                     Aπό 400 έως 499 είναι σταθεροποιητές

Τα πρόσθετα είναι ουσίες που προστίθενται σε ένα τρόφιμο για την παρασκευή, τη συντήρηση, τη βελτίωση της γεύσης και της εμφάνισής του. Χωρίς τα πρόσθετα τα περισσότερα τρόφιμα δεν θα έφταναν καθόλου στο ράφι του σούπερ μάρκετ και αν έφταναν θα έπρεπε να καταναλωθούν αμέσως. Τα πρόσθετα αναγράφονται στις συσκευασίες με το γράμμα E και ένα χαρακτηριστικό τριψήφιο αριθμό (π.χ. E100, E101), αλλά μπορεί να τα συναντήσετε και με τη χημική τους ονομασία. H χρήση των πρόσθετων καθορίζεται από τον Κώδικα Τροφίμων και Ποτών και τις ισχύουσες διατάξεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης.